N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
Jaargang 12, nummer 133
‘Riskante democratische slijtage’
Marc Chavannes, Marc Chavannes
Het grote, groeiende onbehagen over de Tweede Kamer is een ‘riskante vorm van democratische slijtage’. Politiek commentator Marc Chavannes schetst een somber beeld van het functioneren van het parlement dat volgens hem, zowel binnen als buiten de Kamer, langzamerhand ‘alarmerende proporties’ aanneemt.
Aan de vooravond van het nieuwe parlementaire seizoen heeft het Montesquieu Instituut een keur aan kenners gevraagd het functioneren van met name de Tweede Kamer te bekijken, uiteenlopend van ve...
Joop van den Berg, Joop van den Berg<br>emeritus hoogleraar parlementaire geschiedenis
‘…Ons parlement houdt al eeuwen meer van zijn regering dan van zijn inwoners. Dit alles was minder bezwaarlijk, zolang kiezers zich loyaal aansloten bij grote levensbeschouwelijke gemeenschappen en dus niet hoefden te kiezen. Nu die gemeenschappen hun mobiliserende vermogen hebben verloren en kiez...
‘Het probleem van de huidige volksvertegenwoordiging is niet zo zeer een gebrek aan voeling met de samenleving als wel dat de ‘output’, de resultaten van de politiek, te wensen overlaten.’
‘Een gefragmenteerd parlement vertolkt juist meerdere geluiden uit de maatschappij. Dat biedt kiezers echt een keus en bevordert hun vertrouwen in de politiek.’
‘De gevraagde zelfbeheersing van de Kamer laat zich nu eenmaal moeilijk rijmen met de profileringsdrang die wordt opgestookt door tussentijdse peilingen en de druk vanuit de achterban om zaken aan de kaak te stellen.’
‘Een Kamer die meer aandacht heeft voor parlementaire controle, al dan niet vanwege politieke actualiteiten en incidenten. Wetgeving lijkt de sluitpost te worden van de parlementaire taakuitoefening.’
‘Nederland heeft een relatief kleine parlementaire staf. Met name de kleine fractiestaf valt op. Is dit een probleem voor het functioneren van de Tweede Kamer? De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat we dat niet zeker weten.’
‘Door zich vooral te focussen op de rol als ‘waakhond’ van de positie van de regering in Brussel en het beginsel van subsidiariteit, zet de Tweede Kamer oogkleppen op.’
